آقا خیلی شرمنده از اینکه به شکل زاقارت واری اقدام به بروز رسانی نمکنم..

  این ماه٬ یعنی یه جورایی این دوماه درگیر یه پروژه سنگین و تکه جوراب پرچم کن بودم و در پست آینده اخباراتی چند از آن هنکام به این غرغرستان می افزایم! البته همراه با چند عکس.

  مطلبی پیش آمدن کرد که باید میکرد و من باید زود تر آن را upload میکرد، بحمداله عمر باقی بود و این مطلب به سر فصل رسید.

 

 

  آقا من واقعا خوشحالم که میبینم توی ایران این رشته اینطوری طرفدار داره...

 بعله انیمیشن و مخصوصا از نوع تنبانی اش...( چی!!! آقا درست بخون TOON BAND!!!) تون... خیلی جذابیت داره.

  نظر به اطلاع رسانی عمومی و همگانی این امر، اقدام به اختصاص آن به بخشی از این غرغرکده داده ام... در زمینه ی دیگر گرایشات این مهم، به همکارانی چند از جمله استادم الهام خانوم یخ در بهشت که لینکشان بت عنوان یخ نوشت در لینکدونی اینجانب می درخشد ارجاع میدهم.

 

   ببینید نمی دونم چه جوری توضیح بدم... انیمیشن مثل پزشکی میمونه...

  هیچ وقت مستقیم نمی برنت توی اتاق عمل تا دل و روده ی مریض رو هورتی بکشی بیرون... یه جور عمل علمی، تجربی و جادوییه.

  اول بهت در کنار فیزیک و شیمی که پاس میکنی، از اینکه چقدر بلدی با دستات کار کنی حرف میزنن.

بعد به ویراستاری تصویر و صدا میرسن... واحدهای عکاسی و فیلمبرداری هم سر جای خودش.

  تو خودت توی دوره ی آموزشیت یا همون کار آموزیت یا توی فوق و یا تخصصت میفهمی می خوای چشم پزشک شی یا جراح قلب... اونا تو رو جراح قلب نمیکنن

  در واقع نه مالزی، هیچ جای دنیا توی هیچ دانشگاهی انیماتور پس نمیندازند... مگر اینکه خودت یه کاری بکنی و یا بری دیزنی و پیکسار.

  چرا خیلی ها هم هستند که توی مالزی فرمون دستشون میاد و می فهمند که چی کارند.. یه عده جذب تخصصها و زیر مجموعه های سه بعدی میشد.. مثل Setup و Rendering و CG و Tracking و حتی انیمیشن... اما بیشتر با تلاش خودشون...

 

  اینطوری نشه که بری دانشگه ایکس فکر کنی از فردا مایا و مکس وایکس اس ای جلوت باز میکنن میگن بفرما

  اینا اسمش نا امیدی نیست... اسمش روشن کردن مواضع شماست

مالزی و دانشگاه MMU یه سری خوبیها داره و یه سری بدی ها، یا بهتر بگم، مزیت ها...

خروجی های این دانشگاه یه جورایی باید خودشون خودشون رو از آب وگل بیرون بکشن... کاری که شاید توی کالجهای نیوزلند و فرانسه راحت تر باشه... شما میتونی به صورت یه هیچی ندان از دانشگاه بیای بیرون و یا توی یه مسیر نه چندان سخت وارد کمپانی مثل ILM بشی...

خوبی هاشم دیگه همه میدونیم.

لیم کونگ وینگ شما رو خلاق تر بار میاره، نه ایمیتور تر... اگه پیه مدرک نا معتبر و اوضاع یکم اجورشو به تنتون بمالید، مجموعا دانشگاه بهتریه.

حالا سوال اینه که چی جوری انیمیتور بشیم...

اگه قرار بود کسی همینجوری انیمیتور بشه الان دنیا از انیمیتور پر بود، ولی بدونین که انیمشن یه علم که مثل علوم دیگه راحت قابل انتقال نیست... واسه همینه که ما دیگه کمتر کسانی مثل دیزنی و ریچارد ویلیامز رو میبینیم....

سوال کنید در خدمتم.

نوشته شده توسط مصطفی  | لینک ثابت |

منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها